میدانی، با اینکه این قسمت را چند بار دیده بودم اما همیشه آرزو می‌کردم آن لحظهٔ آخر آخر پینوکیو گول گربه نره را نخورد. آرزویی که همیشه آرزو ماند...

حالا میفهمم که اصلا بعضی‌ آرزوها هستند که عملی‌ نمی شوند، ذاتشان این است، به قول مامان ذاتشان خراب است، شیر سگ خورده اند. عملی‌ نمی شوند که حالت جا بیاید، که زیادی خوش نگذرد، که فکر نکنی‌ دنیا همیشه بر وفق مراد است. میدانستی من هم از این آرزو‌ها دارم؟ آرزوهایی که در خلاف جهتشان حرکت می‌کنم، و جالب این است که تلاش هم می‌کنم، که نه در جهت این آرزوها، بلکه در خلاف جهتشان... آدم موجود بیچاره یی است ، نه؟ نیست؟ من می گویم هست. من دوست دارم ادبیات یا عرفان اسلامی بخوانم٬ صوفی باشم. هر روز بروم گرند کنین بنشینم کنار همان صخره که در یک نگاه عاشقش شدم و به خلصه بروم . دوست دارم همان مانتوی بلند ابایی که هیچ دکمه نداشت را بپوشم، باور میکنی‌ دوست دارم آن شال‌های بلندم را بپوشم باز، موهایم باز باشد زیرش، یله، ول...  

اما عین این بیچاره‌ها که جهت را گم کرده باشند می خواهم دکتری برق بگیرم! کج تر از این میشود جان من؟ نه می شود؟

من دوست دارم یک ماشین آخرین مدل داشته باشم که خیلی‌* تند برود، خیلی... که کار درست باشد، مال خودم هم باشد. خود خودم... این ماشین را همان پسری که توی آن مهمانی بود و من چشمش را گرفته بودم و پولش زیاد است، خیلی‌ زیاد**، میتواند بخرد برایم، اما میدانم که آرزوهایم را به قیمت یک کیلو روزنامه هم نمیخرد!  سبزی فروش سر خیابان ۳ سال پیش روزنامه قدیمی‌ را کیلویی ۵ تومان میخرید. آرزوهای من را او ۵ تومان هم نمیخرد. یعنی حتی‌ به قیمت سه سال پیش هم نمیخرد!

....

حالا هی‌ سر تولدت چشمهایت را ببند عین این ابله ها آرزو کن!

*خیلی‌ با خیلی‌ زیاد فرق دارد، میدانی که! این "خیلی‌" هم با هر "خیلی‌" فرق دارد!

** زیاد با زیاد فرق دارد، میدانی که! این "زیاد" خیلی‌ خیلی‌ بیشتر از هر زیادی ست‌!